KAPITULO 47

Ang usa ka tawo makabalo sa kalibutan bisa’g dili siya mogawas sa balay.

Ang usa ka tawo makakita sa Pamaagi sa Langit bisa’g dili siya molantaw sa bintana.

Kon galayo ang pagpanaw, mas mo mogamay ang makat-unana sa tawo.

Busa, kahibalo ang eskolar bisan pa’g dili siya mopanaw,

Makasabot bisan wala nakakita,

Ug makabuhat bisan walay lihok.

                                                            Tao Te Ching, kap. 47

            Ang eskolar mao gayud ang tawo nga wala nahilayo sa Tao. Kining gisaysay dinhi ni Lao Tzu nga “eskolar bisan pa’g dili siya mopanaw” gapakita sa kon unsa na siya kasuod sa pamaagi sa Tao mao nang kinahanglan na niyang dili mopalayo, mogawas sa iyang balay tungod kay swito na gayud siya sa mga butang. Matud pa lang Timbreza, ang eskolar kay sama sa isda. Kon ang isda kuhaon gikan sa tubig mamatay kini. Usab ang eskolar, kon nahilayo kini sa Tao adunay dili maayong mahitabo kaniya. Tungod kon mahilayo siya didto iyang mahikalimtan ang mga pamaagi sa kalibutan, ug wala nay laing pang pamaagi aron makahibalo sa pamaagi sa kalibutan kon dili sa Tao.

            Aron makasubay sa pamaagi sa Tao kinahanglan nga pangitaon kining Tao sa Kinaiyahan, sa kaugalingon mismo tungod ang Tao kay anaa sa tumoy sa pagkatawo sa tanan, ug wala sa etika o sa katilingbanong gahum. Busa, ang eskolar wala na siya gapanaw tungod ang iyang buhat mao ang pag-ila sa kaugalingon. Kon human na kining pagkahibalo sa kaugalingon human na sad ang tanang pagbuhat sa paghibalo. Tungod ang pagka-tawo sa tawo ang maoy tamnanan o sinugdanan sa tanang kinabuhi.

            Busa, kining pagtuon sa tawo kinahanglan nakadepende sa pagtuon sa tawo sa pamaagi sa Tao ug kining Tao iyang makita pinaagi sa pag-ila sa kaugalingon. Tungod ang kaugalingon mismo maoy tamnanan o sinugdanan sa tanang kinabuhi.