Ang tawo nga
gakumpyansa sa mga butang makasinati ug labaw pang kalisod.
Tao
Te Ching, kap.
63
Niining linyaha gipakita ang usa sa
mga dili angay nga kinaiya kon nagasubay kita sa dalan sa Tao. Sa akong gisaysay
niadtong mga niaging adlaw, anaa ang pagkamaandamon sa tawo nga aron mabuhat niya
ang mga butang nga walay lihok, wu-wei.
Karon, gipakita ni Lao Tzu ang nga kon kumpyansa kita mas makasinati kita’g
dagkong problema o kabalaka. Pwede usab nga kon kumpyansa kita dili kita
magmaandamon sa mga butang nga kinahanglan buhaton. Kon adunay pagkumpyansa sa
mga butang, moabot ang tantong panahon nga magkara-kara kita ug daghan na kaayo
ta’g mga buhaton. Dili gayud lalim magbuhat og mga butang kon nagkara-kara ta
tungod dili han-ay ang dagan sa atong panghuna-huna.
Apan, kon wala kita gakumpyansa sa
mga butang aduna kitay pagpangandam. Usab, kon wala ta gakumpyansa atong
gahinan nato’g panahon ang atong susihon kadtong nga kinaiya sa atong Te nga nagasubay sa Tao. Busa, kining
pagpamalandong sa kaugalingong Te
kinahanglan kini og oras, pagpangandam. Ugbp.
Busa, ang kinaiya sa mga tawo nga
gasubay sa dalan sa Tao kay wala
gakumpyansa sa mga butang. Tungod kon adunay kumpyansa magtinapol nga molihok
ang tawo. Dili na kini mangandam, magbuhat og lihok nga iyang kinahanglan
buhaton, ubgp. Kon buhaton kini sa tawo, moabot ang tantong panahon nga
mahitano kadtong iyang ginakumpyansaan dili na niya mabuhat sa tantong pamaagi
ang butang nga iyang buhaton.
Walang komento:
Mag-post ng isang Komento