ANG BILI SA KATAWHAN...

            Karong adlawa, akong gipamalandungan ang gisaysay ni Confucius sa The Great Learning. Matud pa niya, wala niya ginahatagan og bili ang masking unsang butang; mas ginahatagan niya’g bili ang katawhan[i].

            Isip usa ka Katoliko, aduna koy mga paring napanid-an nga hilig mangasaba og mga tawo tunga sa misa, pagkahuman sa misa apan sa atubangan sa kadagahanang tawo, ugbp. Kadalasan sa mga sala nga gipangbuhat sa mga tawong nakasuk-an kay ang pagbuhat og mga ginagmay nga mga sayop bahin sa liturhiya. Sa akong piho nga kasinatian, aduna koy pari sa una nga nasugatan nga adunay ingun-ani nga batasan. Aduna koy kauban sa seminaryo nga iyang gikasuk-an sa among atubangan, sulod sa misa. Ang rason sa pagpangasaba sa kadtong paria kay ang pagkayabag sa pagtugtog sa pangkalawat nga awit. Kadtong kauban nako, naulawan gayud kadtong igsoon namo tungod kay usa siya sa mga professed brothers (ilado nga tiguwang ug kinahanglan nga dagha’g nahibaw-an). Klaro kaayo nga natandugan gayud ang garbo sa among kauban tungod kay sa kadaghan-daghang pamagi na maipadayag sa among pari ang iyang gibati niadtong higayuna nganong ingun-ato pa man.

            Sa ingun-aning kasinatian, maingon nato nga mas ginahatagan og dakong bili sa pari ang mga kanta sa misa kumpara sa tawo. Dili nato mabasol kon ingun-ani ang kadtong pari tungod kay ginahatagan niya ang kanta nga pagndayeg sa Ginoo. Apan sa ingun-aton pamaagi, maingon ba nato nga maayo kadto buhaton? Sa akong panan-aw dili. Tungod kay dili ang pagdayeg sa Ginoo ang gipataigbabaw sa among pari, kon dili ang iyang gibati niadtong higayuna. Wala niya ginahatagan og bili ang among igsoon tungod wala niya mismo nahuna-hunaan ang sakit nga pwde niya mahatag sa kadtong brother namo.

            Kon balikon nato ang giingon ni Confucius, nalamdagan gayud ako nga dula mosunod sa gibuhat sa among pari. Sa tinuod lang, nakapangutana gayud ko sa Ginoo kon nganong aduna siyay mga piniling tawo nga ingung-ato, apan sa akong pagpamalandong nakita nako nga gihatagan ko’g higayon sa Ginoo nga dili mobuhat sama sa gibuhat sa kadtong pari namo. Nalamdagan usab ako nga sa tanan nakong lihok, kinhanglan nakong huna-hunaan kini og maayo, kon daghan bang tawo ang maapektuhan og dili maayo niini. Aron sa akong pangadlaw-adlaw nga pagpuyo sa kalibutan, pirmanente nako hatagan og bili ang mga tawo sa akong palibot. Tungod kay sama nila tawo usab ko, tigpakaaron-ingnon lamang ako kon ingnon nako nga dako ang akong pagbili sa akong kaugalingon kon wala koy dakong pagbili sa ubang tawo nga sama nako.

---

[i] Legge, J. The Philosophy of Confucius. New York, USA: Crescent Books. p. 179