Martes, Nobyembre 11, 2014

Padayon...

            Sa kabug-at ug kasakit sa mga hagit sa kinabuhi masulti nato nga baba na kaayo ‘ta. Abi nato’g walay kapadulngan ang tanang kalisdanan niining kinabuhia. Sa tanang kapakyasan nga atong nabuhat, gatoo kita nga wala na kitay mabuhat sa kinabuhi nga tama.
            Susama sa nahitabo sa akoa atong migawas ko sa seminaryo. Dako ang akong pamroblema niadtong higayuna kay daghang problema ang akoang pagaatubangon. Una kiniadto, ang pamaagi sa pagdawat sa kamatuoran nga ang akong inahan nasakitan sa akong paggawas. Ikaduha, unsaon ko pag-atubang ang katawhan sa ilahang mga pangutana og mga sulti-sulti bahin sa akong paggawas. Pangtulo, unsaon nako pagsabay sa palibot nga akong masugakod sa bag-ong tunghaan nga akong pagasudlan. Ulahi, ang pagtubag sa pangutana nga, “unsaon nako pagdala ang sakit nga nabati sa akong inahan ug ang sakit sa kamingaw sa akong mga igsoon, higala, rector, ugbp. nga akoang gibiyaan sa seminaryo nga aduna nay dakong bahin sa akong kinabuhi hilabina sa espiritwal nga bahin?” Gamay lang sa akong mga higala ang nakabalo niining akong giagian sa una, bisan ang akong pamilay hilabina akong inahan, wala gayud kabalo niini. Bug-at kaayo ang akong pamati niini kay pipila lang ka mga tawo ang akong masultian. Dili pud ko makasulti niini sa akong pamilya kay nataha tungod sa ilang pagka-apekto sa akong desisyong gibuhat.
            Sa pagbasa sa pagsabot sa Analect 18:6, nahinumduman ko kining kasinatia mahitungod sa nakasulat nga, “dili kita mawad-an og paglaum sa kabag-uhan sa mga butang, pangahitabo, ugbp[i].” Sa akong sitwasyon niadtong tungara, wala gayud ko nagpaulipon sa akong mga pagbati og problema. Busa, nangita gayud ako’g pamaagi nga makakuha og paglaum.
            Nihunong ako kadiyot ug namalandong sa kinabuhi. Gibalikan ko usab paghuna-huna kadtong mga panahuna nga nagkalisod ko, malipayon ko, ugbp. Pinaagi niini nasabton ko gayud nga kining mga hagit nga akong nasinati kay molabay lang gayud sa akong kinabuhi og dili pirmanente kining mga kalisod nga akong nasinati. Gilantaw ko usab ang kinabuhi susama sa paglantaw sa pagdagyday sa tubig sa sapa nga gatindog sa kilid kon asa sa akong pagtindog ang tubig adunay kapadulngan gayud ug dili kini mopundo. Adunay mga higayon nga hinay kon asa gatoo kita nga wala modagayday ang tubig sa sapa. Aduna pu’y mga higayong paspas ang pagdagayday sa tubig sa sapa. Ang mga pangahitabo sa kinabuhi susama sa tubig sa sapa, gadagayday. Adunay mga higayon nga hinay ug adunay mga higayon nga paspas. Sa kahinay gatoo kita nga wala galihok. Sa pangahitabo nga hinay ang paglabay sa atong kinabuhi mamatyagan nato nga wala na kini galihok og gapundok na lang. Kon paspas pud kini, matingala na lang kita nga katong mga pangahitabua astang dalia nangawala.
            Hantud karong tungura, ingun-aning pamaagi ang akong pagsabot sa mga pangahitabo sa kinabuhi hilabina karon nga daghan ko’g mga buluhaton nga kinahanglan tapuson matag adlaw ug sa semestre. Apan sa likod niining mga buluhatuna, paglaum gayud ang akong ginalantaw mahitungod kay kabalo gayud ko nga adunay kapadulngan kini, ug sa kapadulngan niini kauban ang katapusan. Sa akong pagka-anaa kining paglaum gayud ang akong ginapaningkamutang gunitan sa kinabuhi matag gahapon, karon ug ugma. Kon aduna may problema nga atong nasinati, aduna kini mga solusyon aron kini tapuson. Paglaum lang gayud ang atong kinahanglan aron sa kinabuhi kita makapadayon.





[i] http://adduphilo321.blogspot.com/2012/11/the-confucian-perception-of.html

Walang komento:

Mag-post ng isang Komento