“Kon ang mga ngalan dili tul-iron, ang
pinulongan dili ma-uyon sa kamatuoran. Kon ang pinulongan dili ma-uyon sa
kamatuoran, ang mga butang dili matuman. Kon ang mga butang dili matuman, ang
mga seremonyas ug musika dili molambo. Kon ang mga seremonyas ug musika dili
molambo, ang silot dili makiangayon. Kon ang mga silot dili makiangayon, ang
katawhan dili makahibalo unsaon paglihok sa kamot ug tiil.” (Analect 13:3)
Niining linyaha, klaro kayo nga
ginapakita ni Confucius ang resulta kon dili tul-iron ang mga ngalan nga wala
na-uyon matud pa sa ilang paggamit. Kon ginagamit nato ang mga dili mao nga
ngalan sa usa ka butang wala kitay makuha niini tungod kay kining mga ngalan
nga dili mao ang paggamit dili makahatag og hulagway sa maskin unsang butang.
Mao nang dili kini makauyon sa kamatuoran kay bisan pa sa pulong mali ang
paggamit, unsaon na lang kaha ang hulagway og kahulogan nga buot isulti niini? Tungod kay dili mao ang
pagngalan nga moresulta sa dili angay nga kahulogan sa pulong, dili usab nato
maabot ang buot natong matuman nga mga butang. Kon dili matuman ang mga butang,
dili usab nato matuman nga molambo ang mga seremonyas og musika. Tungod kay
walay paglambo sa mga seremonyas ug musika, mahulog nga ang silot usab mahimong
dili makiangayon. Ug tungod sa dili makiangayon nga pagsilot, magduha-duha o
maglibog ang mga tawo nga molihok kay maglisod sila og pag-ila kon unsa ang
tama ug dili, maayo ug dili.
Atong bata pako ginapangsaysay sa
akong inahan ang dakong importansya sa kwarta. Sa pag-ingon nga importante sa
kinabuhi sa tawo, ibutang nato ni sa konteksto nga usa sa mga importanteng
butang apan dili pinaka-imporatante. Oo, maingon nato nga wala ko gipadako sa
tinudluan nga ang kwarta ang pinaka importanteng butang apan adunay higayon nga
nasaksi ug dunggan nako gikan sa baba sa akong inahan nga misulti siya bahin sa
kwarta. Atong midesisyon ko nga mosulod sa seminaryo, gusto sa akong inahan nga
mosulod ko sa Queen of Apostles College Seminary sa Tagum, ang diocesan seminary sa Diocese of Tagum, aron mahimo kong diocesan nga pari kay adunay kwarta. Usa
pa ka higayon, hantud karon gusto sa akong inahan nga motrabaho ming duha sa
akong manghud gawas sa nasud aron dako ang sweldo nga among madawat. Sa
ingun-aning mga kasinatian, ginapikita lang nga ang kwarta ang makahatag og
dili lang panginahanglan apan apil ang kalipayon kay ang kagustuhan sa among
inahan nga mahimutang siya sa pamaagi nga makakwarta mi’g daghan. Apan,
mahiluna kaha ang among inahan sa kadaghanon sa kwarta namo kon dili mi
malipayon. Unsaon na lang ko, nga karon napamalandungan nako nga dili gayud
diay kwarta ang makahatag sa akoa’g kalipay.
Sa ingun-aning
sitwasyon mahulog nga ginganlan ang kwarta og kalipay masking dili sa direkta
nga pamaagi. Ug kon nagpa-ulipon ko niini, maglisod ko magbuhat og desisyon kon
unahon ko ba ang makakwarta o ang malipay. Kini ang rason kon ngano nagkuha
ko’g kursong Accountancy kiniadto mahitungod
kay sigurado nako sa akong trabaho, makapasa man sa CPA board exam o dili, tungod kay ang akong inahan nagtrabaho sa Accounting Department sa usa ka
kumpanya. Ug kon makatrabaho ko, makakwarta ko, apan dili ko malipay kay sa una
pa lamang , ang gigusto nakong kurso kay BS
Civil Engineering. Kon napadayon kini siguro adunay panagbangi nga mahitabo
sa akong kinabuhi. Dili ko mahiluna. Pirmanente ko kapuyon o magmug-ot. Dili ko
malipay.
Sumpay sa akong gisulti sa akong blog niadtong Miyerkules, kon dili sakto
ang pagngalan o ang pag-ila sa mga pulong sama na lamang sa akong nasinati,
kagubot ug panagbangi gayud ang makit nato pirmanente sa kalibutan. Kining
kasinatian nako gapakita lang gayud nga adunay mga butang nga kinahanglan
tul-iron. Astang lisura kon kini ang maoy mopatigbabaw sa kalibutan. Apan matud
pa sa giingon ni Confucius, “dili kita
mawad-an og paglaum… apan ang nagapatigbabaw sa karon kay ang problemang adunay
solusyon[i].”
Kining problemaha ni, problema lang gayud ug aduna pa’y solusyon niini.
Walang komento:
Mag-post ng isang Komento