Martes, Nobyembre 18, 2014

Ang importansya sa Tradisyon o sa mga kinaraang tinudluan

            Sa atong pagkatawo wala gayud kita kabalo sa mga butang-butang niining kalibutana ug tungod niining sa atong mga ginikanan, sa atong mga lolo ug lola, sa mga kinaraang tinudluan, ugbp. nakakat-on kita’g mga ug mga butang. Madungagn usab ang atong pagkahibalo. Wala kanato ang nagdako nga adunay nahibaw-an diha-diha dayun.
            Sa akong nabasa karon bahin sa importansya sa tradisyon napamalandungan gayud anako ang importansya niini[i]. Nakat-unan nako nga dako kini’g papel sa pagmugna sa atong pagkatao. Kon ibutang nato nga wala kining mga tradisyon, mga tudlo sa mga tiguwang, ugbp. dakong problema ang modangat sa atoa. Una, wala kita kabalo unsaon pagbuhat-buhat sa butang-butang. Ikaduha, wala kitay basehan kon unsa pagbuhat sa us aka bulohaton. Ikatulo, wala kitay giya. Ingun-ani gayud kadako ang papel nga ginagunitan sa tradisyon. Apan dili pasabot niini nga magpabilin kita didto sa mga karaang panghuna-huna sa una. Kinahanglan usab natong mokuha og mga bag-ong butang nga pwedeng makat-unan aron mas molambo kadtong mga tradisyon nga ginasunod nato. Matud pa ni Confucius, “ang usa ka tawo nga nagsusi sa mga daan nga aron sa pagpangita sa mga bag-o ang kwalipikado nga motudlo sa uban.” (Analect 2:11)
            Akong namatikdan, niining tulo ka Ananlect bahin sa importansya sa tradisyon, adunay usa nga buot ipaambit nga mensahe si Confucius. Kini ang pagkamapainubsanon nga dawaton ang atong pagka-wala-nakahibalo ug sa atong pagka-wala-nakahibalo og gamiton gamiton ang mga tinudluan hilabina sa mga tiguwang aron mapun-an o madungan ang atong pagkahibalo. Kay lisud gayud magpatuga-tuga sa mga butang nga abi nato’g kahibalo ta.
            Sa akong kasinatian nga kon asa nagpagtuga-tuga ko sa usa ka butang nga abi nako nga kahibalo ko, naulawa gayud ko hilabina sa mga tiguwang nga ana niadtong tungura. Dili na gayud nako masaysay pa ang eksakto nga kasinatian apan ang kaulaw nga akong nasinati, wala pa gayud napapa sa akong huna-huna. Kadtong sinatia bahin gayud kon unsaon pagpanit og buongon(pomelo). Kon asa gikataw-an ko kay nagpatuga-tuga ko nga kaya nako mopanit og  buongon sulod sa us aka minute. Apan naglima na lang kaminuto wala pa gihapon ko nahuman. Tungod niadto, gipakita sa ako niadtong tiguwanga kon unsaon pagpanit og buongon sulod sa usa ko minute. Ug human niadto, naulawan gayud ko tungod sa akong garbo nga mabuhat nako to.
            Karong panahuna daghang tawo ang wala na gapaminaw gayud sa mga tinudluan sa mga tiguwang ug usab ang magpainubsanon ug dili pud pwede nga wala koy labot niadtong mga tawhana kay sama sab ko nila. Ingun-ani man ang kamatuoran, aduna pay oras nga magbag-o kita aron makadawat kita’g kaalam gikan sa mga kaalam sa mga katiguwangan. Pagkamapainubsanon gayud ang importante aron makadawat og kahibalo ug kaalam nga maoy makatabang sa paghulma kanato isip us aka tinuod nga tawo.



[i] http://adduphilo321.blogspot.com/2012/11/the-importance-of-tradition.html

Walang komento:

Mag-post ng isang Komento