ANG KADAUTAN SA KAHAKOG

Wala nay mas lain pang dako nga katalagman kaysa sobra nga pangandoy.

Wala nay mas dako pang sala kaysa mawad-an og kalipay.

Ug wala nay mas dako pang katalagman kaysa kahakog.

                                                                                                Tao Te Ching, kap. 46

            Matud pa ni Florentino T. Timbreza nga ang sobra ka pagpangandoy kay dili maayo tungod buhaton sa usa ka tawo ang tanan, sa angay man nga pamaagi o dili, aron makuha lamang buot niyang makuha ug sa makadaghan nga higayon mahulog nga makabuhat og dili maayo ang usa ka tawo (1999)[i].

            Sa tinuod lang, wala gayuy dautan siguro kon aduna kitay mga gipangtinguha. Apan, kon moabot sa punto nga masobraan kini, kini siguro ang buot ipakita ni Lao Tzu nga dili maayo tungod adunay pagpamugos nga mahitabo aron sa makab-ot ang usa ka butang.

            Kon gamiton nato ang ideya ni Timbreza, ang hinungdan siguro ni Lao Tzu kon kanus-a mamahimong dili maayo ang pagpaninguha kay ang kasobraan niini. Tungod, mahulog nga buhaton sa tawo ang tanan wala siyay labot kon makadaot ba kini o dili. Ang gusto sa tawo nga makuha ang butang nga iyang gipaninguha. Ug kadaghanan sa mga butang nga atong gipaninguha kay mga butang nga dili kinahanglan sa atong pagpuyo. Busa, buot ni Lao Tzu nga kita mga tawo kinahanglan magpuyo lamang sa pinakasimple nga pamaagi nga atong makab-ot, dili na kinahanglan nga maninguha og mga butang nga dili kinahanglan. Kay ang sobra nga pagpaninguha, mahulog sa pagbuhat og tanang pamaagi. Samakausab kadaghanan, niini mabuhat sa pamaagi nga dili maayo.

---

[i] Timbreza, F. (1999). Ang Tao Te Ching ni Lao Tzu sa Filipino. 2504 Leon Guinto, Malate 1004, Maynila, Pilipinas. De La Salle University Press, Inc. p. 167