Kon kanus-a ang labawng
dako nga Tao midumili,
Ang doktrina sa
pagkamakatawhanon ug pagkamaangayon molutaw.
Tao Te Ching, unang bahin sa kap., 18
Sa akong pagbasa niini, dako gayud ang
akong kalibog niining linyaha. Naghuna-huna ko kon sa unsang pamaagi molutaw
ang doktrina sa duha ka birtud kon midumili o siguro mawala ang Tao. Apan, sa
akong dugay nga pagtuki-tuki niini, ako gayu’ng nasabtan kon unsa ang buot
ipasabot ni Lao Tzu niining linyaha.
Kon anaa ang Tao tungod sa iyang
pagkamahiyason mahulog nga natural na lang gayud kon anaa ang Tao, ug kon
mowala ang presensya sa Tao diha pa gayud nato makita ang kalahian ug mas
molabaw o molutaw ang pagkamahiyason sa Tao. Susama na lamang sa akong
kasinatian sa akong amahan. Kaniadtong buhi pa siya, murag wala na lang gayud
iyang presensya tungod kay anaa siya pirmanente. Makita nako siya. Madunggan
nako iyang tingog. Masimhutan ang baho sa iyang sigarilyo, ug uban pa nga
masinati nako iyang presensya. Apan, atong namatay siya, namatyagan nako nga
mas milutaw ang iyang presensya. Mas gipangita nako siya. Tungod kay
naobserbaran nako nga mas minglutaw siya kaniadtong nawala siya.
Susama sa Tao, ingun-ani usab ang
kasinatian kon modumili o mawala ang presesnsya sa Tao. Tungod kay ang iyang
pagka-anaa nahulog nga natural na lang tungod pirmanente nga anaa. Apan kon
mawala siya, mas molutaw ang mga birtud nga anaa kaniya, susama sa
pagkamakatawhano ug pagkamaangayon.
Karon, nalamdagan ko kon unsa ang
pamati kon mawala ang presensya sa Tao (nga maoy magdala panag-uyon sa
katilingban), pangitaunon kini tungod sa kaayuhan nga gidala niini sa
katilingban. Siguro pud, sa pagkawala sa Tao nga magdala og panagbangi,
pangitaon sa kadaghanan ang pagkamakatawhanon ug ang pagkamaangayon. Namatikdan
nila nga ang nahitabo sa pagkawala sa Tao kay dili maayo. Busa, kinahanglan
gayud ang Tao aron maanaa ang pagkamakatawhanon ug pagkamaangayon nga pipila sa
mga birtud nga magdala og panag-uyon.
Walang komento:
Mag-post ng isang Komento