Huwebes, Disyembre 18, 2014

ANG IKA-UPAT NGA BAHIN SA KALANGKUBAN NGA PAPEL

            Ang Pilosopiya nga gipakita sa Inintsik nga Pilosopiya ni Confucius sa pamaagi nga iyang gipakita ang mga lakang sa pagpalambo sa kaugalingon kay ang pagporma sa tawo. Kining pagporma sa tawo modala kaniya sa kalambuan sa iyang kaugalingon. Alang sa kalambuan adunay mga  lakang ang tawo kini ang pagtul-id sa panghuna-huna, pagkasinsero, pagtuon, ug pagsusi sa mga butang. Busa, kining pagporma sa tawo kinahanglan nga aduna gayuy lihok aron adunay epektibo nga pagporma sa tawo.
            Gisaysay ni Confucius nga ang pagpalambo sa kaugalingon nakadepende sa pagpatul-id sa huna-huna.[i] Atong hatagan og gahin ang pagtul-id sa pamaagi sa pagkamahuna-hunaon. Kon anaa kita sa tarong nga panghuna-huna, daghan kita’g mga butang nga atong mamatikdan, sa atong kaugalingon ug sa atong palibot. Susama na lamang sa estudyante nga, anaa sa klase apan ang panghuna-huna tu-a sa gawas sa klase, masulti ba gayud nato nga kadtong tawhana naminaw sa maestro tungod kay anaa siya sulod sa klase? Alangan dili, kay ang iyang panghunahuna ug ang iyang lawas wala nagkahiusa, ang lawas naa sa sulod ang huna-huna anaa sa gawas. Busa mao kini ang ginasulti ni Confucius nga pagkamahuna-hunaon. Kon wala kita sa atong kaugalingong panghuna-huna, mura kita’g mga lawas nga galakaw-lakaw nga walay buot.
            Sa pagkamahunahunaon, atong mamatyagan ang butang sa palibot ug labaw sa tanan kon unsa ang anaa sa sulod sa atong pagkatawo. Og tungod natura nato ang pagkamaayo, makita nato kini kon mahunahunaon kita’g maayo sa atong kaugalingon. Og sa pagkahibalo sa atong pagkamaayo, hinay-hinay nato kini nga masabtan. Sa pagsabot niining kaugalingong kaayuhan, mogawas kanato ang atong pagkasinsero. Apan kining pagkahibalo sa atong kaayuhan kinahanglan usab kini nga anaa sa buhat. Kay ang pagbuhat sa maayo ang maoy pamaagi sa tawo. Kon atong ginabuhat ang pamaagi sa tawo, maghuna-huna kita kon unsaon ang pagkasinsero.[ii] Busa ingon ni Confucius, “… Ang tawo nga mosulay sa pagkasinsero kay maoy mopili sa maayo ug mohupot niini.[iii]
            Aduna kitay buhaton aron mahimong kitang tinuod nga sinsero, kini ang dili pagtugot sa paglimbong sa kaugalingon.[iv] Sa akong pagpamalandong akong nahuna-hunaan nga aron mahalikay kita sa paglimbong sa kaugalingon kinahanglan nato magtuon aron makahibalo kita kon unsa kadtong maoy anaa gayud kanato ug kinahanglan gayud kanato. Sa matinud-anon nga pagtuon, diri nato makuha kon unsay angay ug dili kanato isip usa ka tawo. Apan, sa pagtuon wala kini pulos kon wala kita gahuna-huna[v]. Kay kon puro lamang kita pagtuon ug walay paghuna-huna, dili nato matimbang kon unsa ang angay ug dili angay. Busa kinahanglan nga sa pagtuon alang sa atong kaugalingon ato kining huna-hunaon kon unsa kamatinabangon kini. 
            Tungod nianing paghuna-huna og tarong, mabuhat nato nga susihon ang atong pagatun-an. Matud pa ni Chu His, “ Sa paghingpit sa kahibalo kay nakadepende sa pagsusi sa mga prinsipyo sa tanang butang nga atong ma-engkwentro.[vi] Dili makakat-on ang tawo kon magsige lamang siya og dawat sa mga tinudluan sa laing tawo. Kinahanglan nga iya kining susihon og tarungon gayud aron mahibaw-an ang tinuod nga angay ug dili. Kon ibutang nato sa konteksto sa pagtuon sa atong kaugalingon, kinahanglan kaayo kini tungod dili na nato mahibaw-an kon unsa gayud ang tinuod nga maayo ug dili maayo nga anaa sa atong kaugalingon. Dili nato matimbang ang kamatuoran. Busa, kon atong nahuna-hunaan kini og tarong atong mahibaw-an ang tinuod nga kaayuhan nga anaa sa atong pagkatawo.
            Tinuod gayud, nga ang Pilosopiya ang maoy pagporma sa tawo nga modala sa paglambo sa tawo. Dako’ng importansya ang pagpalambo sa kaugalingon tungod matul-id nato ang atong huna-huna sa pamaagi nga mamahimo kitang mahunahunaon hilabinsa sa kaugalingon. Sa pagkamahuna-hunaon, ato usab mahuna-hunaan nga lakip niini ang pagkahibalo sa atong natura nga maayo. Pinaagi niining pagkahibalo sa kaayuhan makuha nato kining sabton, ug sa pagsabot atong makita ang atong pagkasinsero nga kon asa ang pagkasinsero ang maoy dili pagtugot sa paglimbong sa kaugalingon. Pinaagi niini nanginahanglan kita magtuon alang sa atong kaugalingon, apan kining pagtuon kinahanglan nga pagsusi kon unsa ang angay ug dili angay sa atong kaugalingon. Busa, ang pagsusi sa kaugalingon maoy pamaagi aron maporma nato ang kaayuhan ug panag-uyon sa katilingban.
           




[i] The Great Learning, ch. 7
[ii] Doctrine of the Mean, 20
[iii] Ibid.
[iv] The Great Learning, ch 6
[v] Analect 2:15
[vi] http://adduphilo321.blogspot.com/2013/01/investigation-of-things.html

1 komento: