Si Confucius miingon, “Siya nga
nagtuon apan wala naghuna-huna kay nawala; siya nga naghuna-huna wala but wala
nagtuon kay anaa sa kakuyaw.” (Analekto 2:15)
Gipakita dinhi nga adunay gayuy
kalahian sa pagtuon ug sa paghuna-huna. Ug dili pasabot niini, nga kon nabuhat
na nato ang pagtuon gahuna-huna na kita. Sa atong pagtuon kinahanglan gayud ang
mogamit sa atong panghuna-huna kay adunay mga pagtudlo nga dili angay kanato ug
pwedeng nga makahatag og kadautan kanato o pwede makasaag kanato ug mahilayo
kita sa kamatuoran.
Sa paghuna-huna usab kinahanglan
nato nga makakat-on. Pananglitan nga naghuna-huna kita bahin sa gipang tudlo
kanato sa Math. Apan, walay pulos
kini kon wala nato ginalihok ang kadtong mga butang nga atong mga
ginapanghuna-huna. Delikado kini tungod kay hantud sa atong utok na lamang
kining mga butanga.
Siguro kining ikaduhang bahin sa
Analekto, gusto ipakita kanato ni Confucius nga sa atong paghuna-huna
kinahanglan nato usab kini lihokon. Dili lamang kita makakat-on kon gahuna-huna
lamang. Apan, dakong importansya usab kon ato kining lihokon. Delikado kon
hantud huna-huna lang kita tungod walay tinuod nga pagtuon atong makuha, hantud
lang ta sa paghuna-huna.
Kining pagtuon ug paghuna-huna
kinahanglan gayud nga mag-uban kini. Kon buot nato makakat-on gamiton nato ang
aton pang huna-huna ug sa atong paghuna-huna kinahangla usab nga ato kining
buhaton sa lihok tungod wala ni pulos kon hantud huna-huna lamang kita. Kon bulagon
ni, sigurado nga mangawala kita ug mabutang ang atong sitwasyon sa kakuyaw.
Walang komento:
Mag-post ng isang Komento