Si Confucius miingon. “ Ang pamaagi
sa labaw nga tawo kay katuluhon, apan wala man ko man lamang nakab-ot kini. Ang
tawo sa kaalam walay kalibog; ang tawo sa katawhan walay kaguol; ang tawo sa
kaisug walay kahadlok.” Si Tzu-kung miingon, “Gahisgot ka bahin sa imong
kaugalingon.” (Analekto 14:30)
Adunay tulo ka punto ang buot iingon
ni Confucius kanato. Una niini ang tawo sa kaalam nga wala kalibog. Ang tawo
nga maalamon dili gayud makasinati og mga kalibog tungod isip usa ka tawong
adunay gasa sa kaalam, kabalo na siya kon usa gayud ang angay, maayo, tama,
ugbp. usab kahibalo na siya kon unsa ang mga kabalikataran niini.
Ikaduha, iyang gisaysay nga ang tawo
sa katawhan walay kaguol. Ang tawo nga nakadapig sa katawhan wala nay kinahanglan
kagul-an tungod kay usa ka tawo nga makatawhanon adunay bili nga paghatag gayud
sa katawhan. Busa, isip usa ka tawo nga makatawhanon wala na siyay problemahon
ug kagul-an pa tungod aduna siya importansya nga gi labi alang sa katawhan.
Ikatulo, ang tawong sa kaisog walay
kahadlok. Sa miaging blog akong
gisaysay ang panlantaw ni Confucius kon unsa ang kinaiya sa maisugon nga tawo. Kon
iyang nakita kon unsa ang husto ug iyang kining gibuhat kini ang tawong
maisugon.[i] Sa
ingon-ani paling nga pagkasulti kon unsa ang maisugon nga tawo, wala na kitay
laing makita pa kon unsa ang kinaiya sa tinuod nga kaisog. Sa ingon-ani nga
pagka-ingon makita gayud nato nga wala gabase ang kaisog sa panlawas nga
panlantaw, apan sa kon giunsa niya pagpuyo ang iyang nakita nga husto o tama.
Sa tulo ka punto nga gipakita ni Confucius,
mas nahibulong ko kon giunsa niya pagdawat nga wala gihapon niya nakab-ot
kining tulo. Natandog ko sa iyang pagkamainubsanon. Bisan pa ang panlantaw ni
Tzu-kung kaniya kay ang tawo sa kaalam, katawhan ug kaisog, wala gihapon
gipanghambog ni Confucius ang iyang kaugalingon. Siguro kon nagpadayon si
Confucius sa pagkamainubsanon wala kini nakita sa laing tawo kaniya, tungod ang
tawo garboso walay laing makita kaniya gawas sa pagkahambog.
Siguro masulti nako ang
pagkamainubsanon ang maoy nahimong susi ni Confucius sa pagkab-ot niini. Tungod
ang tawong mapainubsanon dili magpalabaw o molabaw sa kamatuoran. Ang tawong
mapainubsanon, masinugtanon sa kamatuoran. Ang kaalam gadapig sa kamatuoran.
Ang tawo sa katawhan gadapig sa kamatuoran sa usa ka tawo. Ang kaisog kay ang
pagkakita ug pagbuhat sa kamatuoran o husto. Busa, kon masinugtanon kita sa
kamatuoran mahimo natong ang pamaagi sa labaw nga tawo. Ang mabuhat lamang nato
kini kon mapainubsanon kita.
Walang komento:
Mag-post ng isang Komento