Daghan kanato ang gahuna-huna kon
unsa gayud ang tinuod nga sukdanan sa kaisog. Adunay nag-ingon nga makita ang
kaisog sa kakusog sa tawo. Aduna pu’y nag-ingon sa kakuyaw sa tingog, sa
kanindot sa binarugan, ugbp. Kon susihon nato kini’g maayo mahulog nga pipili
lamang kanato ang pwede mamahimong isog tungod kay dili kitang tanan wala
niining mga kinaiya sa panlawas. Pipila kanato ang niwang, walay maayong tingog
ug binarugan.
Apan, matud pa ni Confucius, “Sa
pagtan-aw kon unsa ang matarung ug ang dili pagbuhat niini mao ang katalaw” (Analect
2:24). Sa gisaysay niya, atong makita kon unsa alang kaniya ang katalaw, ang
dili pagtan-aw ug pagmatngon sa kon unsa ang husto. Tungod ang kaatbang sa
katalaw kay kaisog, busa ang kaisog mao ang pagbuhat sa husto. Ug mahulog nga,
dili pasabot nga nakita sa usa ka tawo ang husto, isog na siya gayud. Apan, sa
pagbuhat usab niini ang maoy sukdanan sa kaisog. Adunay mga husto nga atong
nakita sa atong kinabuhi dinhi sa kalibutan, apan dili usab malikayan nga dili
nato kini mabuhat tungod sa kahadlok nga atong madangat sa pagbuhat niini,
gawas kini sa atong kagustuhan, ugbp. Mao nang, ang tawong makasugakod nga
mobuhat sa husto, isog gayud tungod kay dili kini lalim alang kanato.
Pananglitan, kon sa tunghaan wala
kita nagtuon alang sa pagahitabuon nga pasulit sa atong maestro o maestra, buhaton
nato ang usa ka butang aron makapasar lang, ug kini ang pagpangopya. Kabalo kita
nga ang pagpangopya dili tarong nga bihuhatan. Kon talawan kita nga tawo, dili
nato dawaton ang kamatuoran nga ang pagpangopya tarong gayud. Apan, kon isog
kita atong dawaton ang pagka-dili-husto sa pagpangopya ug ang dawaton usab nato
ang resulta sa atong wala pagtuon.
Kon susihon nato’g tarong ang akong
nahisgot nga sukdanan sa kaisog: ang kakusgan, kakuyaw sa tingog, kanindot sa
binarugan, ugbp. Atong makita nga mabaw ra gayud nga sukdanan kini ug dili
tama. Tungod kay aduna kini pabor. Apan, kon gamiton ang sukdanan ni Confucius,
makita nato nga kita tanan gayud ang pwede mamahimong isog. Tungod kay isip usa
ka tawo, namutyag kita sa mga hustong butang o kamatuoran sa atong pagkaanaa sa
kalibutan. Ug kinahanglan usab nato kining mga hustong butang o kamatuoran nga
buhaton aron tul-iron ang mga sayop, makakat-on, ugbp. Pinaagi niini makuha
nato ang panag-uyon ug kahapsay sa katilingban.
Kini, nagapamahimangno kanako, nga
dili igo ang makakita sa mga hustong butang dinhi sa kalibutan, lakip usab sa kaisog
ang pagbuhat kon unsa gayud ang husto. Kon ato kining mabuhat, ato usab
masugdan ug mapadayon ang panag-uyon sa katilingban. Tungod ang pagbuhat og
husto ang maoy makasulti kon unsa kita ka-isog, ug ang pagbuhat og husto
moresulta og kaayuhan. Busa, sa pagma-isugon nato moresulta kini og kaayuhan. Ug
ang natura sa tawo kay ang pagkamaayo, busa ang pagkama-isugon kanato
makatabang usab sa pagtubag sa natura sa atong pagkatawo, ang pagka-maayo.
Walang komento:
Mag-post ng isang Komento