ANG IKADUHANG BAHIN SA 13:18

“…Ang  amahan motago sa dili maayong binuhatan sa iyang anak, ug ang anak motago sa dili maayong binuhatan sa iyang amahan…”

            Karon akong isaysay ang ikaduha nakong pagsabot niining bahin sa Analakto 13:18. Sa una akong gisaysay nga pagtinabangay. Karon, ako usab ginahatagan ang importansya ang kalahian sa buhat sa tawo ug sa tawo mismo. Kon asa adunay dili maayong gibuhat ang usa ka tawo dili pasabot nga dili na siya maayo nga tawo.

            Matud pa sa pagtudlo sa mga Kristiyano, “Kalagot sa binuhatan sa tawo, apan higugma ang tawo.” Kon mobuhat og dili maayong butang ang usa ka tawo. Dili kinahanglan nga atong ilimud dayon ang tawo tungod dili nato masulti nga kadtong tawhana mailhan nato niadtong gibuhat niya. Kon nangawat siya, dili pasabot nga kawatan na siya hantud sa hantud. Apan, kon atong susihon ug balikon ang mga tinudluan ni Confucius. Ingon pa niya nga ang tawo natural nga buotan.”

            Bisan unsa pa kadautan iyang gibuhat anaa gihapon ang kaayuhan sa tawo. Ang kinahanglan natong buhaton kay atong taguon kadtong dili maayong butang nga iyang gibuhat. Taguon sa pamaagi nga ato siyang pasayluon, ug ato siyang tudluan nga buhaton kon unsa ang angay kaniya isip usa ka tawo. Wala nagpasabot nga kon taguon nato iyang binuhatan, ato usab siyang taguon. Siguro, ang buot ipakita kanato ni Confucius nga sa pamilya anaa magsugod ang paghinigugmaay sa matag miyembro, nga bisan pa’g adunay sayop nga gibuhat ang iyang anak, amahan o inahan ato silang pasayluon. Kay pinaagi usab niining pagpasaylo masinati niya ang paghigugma sa iyang pamilya. Apan, dili sakto ang pagpasaylo lamang, kinahanglan usab niya nga makakat-on sa unsa man ang iyang gibuhat nga dili maayo. Kon aduna may silot gikan sa mga awtoridad kinahanglan iya kini tubagon, apan isip usa ka pamilya, kinahanglan anaa kita pirme sa iyang likod aron motabang, mohatag og kusog, ug magpadasig kaniya nga adunay paglaum ug pagpasaylo gikan sa dili maayong butang nga iyang gihimo.