“… Kon adunay sinseridad, adunay
pagpahayag niini. Kon adunay pagpahayag, adunay paglutaw niini. Kon maglutaw
kini, maklaro kini. Kon maklaro kini, makatandog kini sa lain. Kon makatandog
kini sa lain, makabuhat kini’g kausaban nila. Kon makabuhat kini’g kausaban nila,
makapabag-o kini kanila. Ang mga sinserong tawo lamang ang makapabag-o sa laing
sa tawo.[i]”
Sa katilingban dili nato malikayan
nga adunay mga tawo nga makita nato nga tarong ug dili tarong. Adunay mga
matinud-anon ug adunay mga bakakon. Adunay mga sinsero ug adunay mga wala lang.
Apan dili pasabot niini nga hantud dinhi lamang gayud ang sitwasyon sa atong
katilingban ug dili usab kita makontento niini.
Sa makausab, ang natura sa tawo kay
kaayuhan. Busa, kinahanglan nga tanang tawo tarong, matinud-anon, sinsero,
ugbp. Anaa lamang kining mga dili maayong klase sa tawo tungod wala sila
nahatagan og higayon o wala sila ni gahin og oras nga makita ang tinuod nga
kinaiya nila usap usa ka maayo nga mga tawo. Ug tungod adunay mga tawo nga
nahatagan og higayon ug naggahin og oras nga makita ang kaayuhan sa ilang
kaugalingon adunay mga tawo usab nga makasaligan. Tungod sa ilang istado, pwede
sila motabang sa pagpabag-o sa mga tawo nga wala nakita ang kaugalingong
kaayuhan. Matud pa sa giingon ni Confucius, “…Ang mga sinserong tawo lamang ang
makapabag-o sa laing sa tawo.[ii]”
Pwede nato kini ikumpara sa mga tawo
nga naningkamot sa klase. Sama na lamang sa usa ka tawo nga gusto makakuha og
dakong grado. Ang ginabuhat niya kay mosabay sa mga estudyante nga hawud ug
utukan. Kon kini ang iyang mga kasabay matandog siya nga maningkamot aron
makasabay kanila. Ug kon magsige siya’g sabay kanila maimpluwensyahan siya nga
mahimong hawud ug utukan usab.
Makita gayud nato bisan sa atong
pangadlaw-adlaw nga panginabuhi nga adunay mga maayong tawo nga makatandog
kanato. Apan, walay pulos ang pagkatandog kanato kon dili kita mobuhat og
aksyon niini. Kon natandog kitaw sa laing tawo kinahanglan usab atong bag-uhon
ang pamaagi sa atong kinabuhi aron makapatandog usab kita sa laing tawo. Wala usab
kini pulos kon walay pagbag-o ang mahitabo kon matandog kita. Walay pulos ang
kaayuhan sa laing tawo kon dili kita maminaw sa tawag sa pagbag-o. Busa, kon
adunay mga tawo nga nakapatandog kanato pasabo niini nga tawag kini sa pagbag-o
sa atong kinabuhi ug ang kinahanglan natong buhaton ang maminaw sa tawag sa
pagbag-o.
Walang komento:
Mag-post ng isang Komento