“…Kon wala kita sa panghuna-huna,
nagtan-aw ta apan wala tay nakita-an, ug nagkaon nga walay malasahan sa
pagkaon. Kini ang buot ipasabot sa sanglitanan nga ang pagpalambo sa personal
nga kinabuhi nakadepende sa pagtul-id sa huna-huna.” [i]
Matud pa sa sanglitanan nga, “Physically present but mentally absent”
kini ang buot ipasabot ni Confucius. Kinahanglan gayud nga maghuna-huna kita
aron mamahimo kitang nasayod sa mga pangahitabo sa atong palibot ug mismo sa
atong kaugalingon. Kon dili kita mamahimong ingun-ani lisod gayud nga molambo
kita sa atong kaugalingon tungod wala kita nasayod kon unsa ang mga butang nga
kinahanglan bag-uhon sa atoa.
Sama na lamang sa nahitabo kanako
adtong anaa pa ‘ko sa high school. Nisulod
gayud ko sa klase nga galutaw ang huna-huna samtang gayawyaw sa atubangan ang maestra,
sa dihang taod-taod naghatag siya’g pasulit kaniadto. Tungod sa wala ko
nagtarong, nangopya na lang ko aron dili mabagsak ug tungod niini walay maayong
butang ang nahitabo sa akong kaugalingon.
Kining pagtul-id sa huna-huna
pasabot usab niini nga kinahanglan nga ihatag ang kotub sa atong makaya. Kon buhaton
nato kini, atong mamatikdan nga aduna kitay mga butang nga kulang. Ug kon atong
kining palapdon maabot nato ang panghuna-huna nga maayo ug makatabang kanato.
Walang komento:
Mag-post ng isang Komento