ANG UNANG BAHIN SA 13:18

            Matud pa ni Confucius, “Ang  amahan motago sa dili maayong binuhatan sa iyang anak, ug ang anak motago sa dili maayong binuhatan sa iyang amahan.” (Analekto 13:18).

            Sa unang pagbasa nagtuo ko nga obstruction of justice kini. Apan, akong namatikdan nga ang buot itago sa amahan ug anak kay ang buhat mismo dili ang tawo. Tungod niini duha ka interpretasyon ang akong pagabuhaton. Ang una kay akong isaysay karon ug ang ikaduha ugma.

            Kining pagtago sa buhat, nagapasabot nga kinahanglan gayud magtinabangay ang matag miyembro sa pamilya. Sa akong gisaysay sa miaging blog, ang pagkamatawhanon magsugod sa pamilya. Kinahanglan sa pamilya natukod na ang pagtinabangay. Apan wala nagapasabot niini nga kinahanglan taguon sa amahan o anak ang iyang anak o amahan kon nakabuhat kini og dili maayong pamatasan. Apan, gipakita diri nga kon adunay dili maayo nga nabuhat kinahanglan nga magtinabangay sila pinaagi sa pagtudlo sa usa, kadtong nakabuhat og dili maayo, aron matul-id kadtong buhata. Kay kon dili tudluan kadtong tawhana magpadayon kadto sa pagbuhat niadtong butang. Isip usa ka naghigugma, buhaton nato ang tanan aron mabag-o o matul-id ang kinabuhi sa atong hinigugma. Ug pinaagi niini matukod sa tawo ang pamaagi sa pagkamatul-iron.

            Kon sa pamilya anaa na ang pagtinabangay, makita usab kini pagtinabangay kauban ang laing tawo. Ug kon molambo kini, adunay dakong pagtinabangay gayud. Dili lamang pagtinabangay, usab adunay panag-uyon nga mahitabo ug panagbangi nga malikayan tungod sa pagtinabangay sa matag miyembro sa katilingban.